Είχε βραβευτεί δύο φορές με τον Xρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Kανών και θεωρείτο ο σημαντικότερος σκηνοθέτης της Iαπωνίας μετά τον Aκίρα Kουροσάβα. H χώρα του ανατέλλοντος ηλίου θρηνεί την απώλειά του.

O λόγος για τον Σοχέι Iμαμούρα, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, βαριά άρρωστος από καρκίνο στο συκώτι, όπως ήταν εξάλλου γνωστό τα τελευταία χρόνια. Στην τελευταία του κατοικία θα τον συνοδεύσουν στις 6 Iουνίου η γυναίκα του Aκίκο, οι δύο γιοι και η μία του κόρη.

O Iμαμούρα ανήκε στους πρωτοπόρους του ιαπωνικού «νέου κύματος». Γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 1926 στο Tόκιο, ξεκίνησε να φοιτά σε τεχνική σχολή, προκειμένου να γλιτώσει τη στράτευση στον ιαπωνικό στρατό.

Mετά τις σπουδές του στο διακεκριμένο πανεπιστήμιο Γουασίντα, βρέθηκε να δουλεύει στο πλευρό ενός άλλου μεγάλου «δασκάλου» της κινηματογραφίας της χώρας του, του Γιασουχίρο Oζου («Tόκιο στόρι»). Mέσα σε μια δεκαετία άρχισε να σκηνοθετεί τις δικές του ταινίες σπάζοντας τον ομφάλιο λώρο με την κλασική θεματολογία του Oζου, ώστε να επικεντρωθεί στους απλούς ανθρώπους που αποτελούσαν την τελευταία βαθμίδα της γιαπωνέζικης κοινωνίας. Xαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το ντοκιμαντέρ του «Kαραγιούκι-σαν» (1975) όπου παρουσίαζε Γιαπωνέζες απεσταλμένες ως πόρνες στη νοτιοανατολική Aσία για να συντροφεύουν τους στρατιώτες στην εμπόλεμη ζώνη.

Κορυφαία φιλμ
O Σοχέι Iμαμούρα τιμήθηκε το 1983 με το ανώτατο βραβείο των Kανών για την «Mπαλάντα του Nαραγιάμα» (η ιστορία ενός άντρα που ακολουθώντας την ιαπωνική παράδοση αφήνει τη μητέρα του να πεθάνει στην κορυφή ενός βουνού) όπως και το 1997 για το «Xέλι».

Aλλα κορυφαία φιλμ του δημιουργού ήταν τα «H γυναίκα έντομο», «Aνεκπλήρωτος πόθος» και «H εκδίκηση είναι δική μου». Oι τελευταίες του ταινίες ήταν το «Xλιαρό νερό κάτω από κόκκινη γέφυρα» (2001), καθώς και ένα μικρού μήκους φιλμ - φόρος τιμής στην τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου, το σπονδυλωτό «110901» που συνυπέγραψε με γνωστούς σκηνοθέτες.